Analyse - Politiek theater op een moment dat het om water zou moeten gaan

GOES / MIDDELBURG - De oppositie in Waterschap Scheldestromen wil tijdens het zomerreces een extra bestuursvergadering bijeenroepen. Niet vanwege de aanhoudende droogte, de dalende zoetwatervoorraden of de uitdagingen voor landbouw en natuur, maar vanwege uitlatingen van dagelijks bestuurslid Marien Weststrate (Partij voor Zeeland) tegenover een journalist van Omroep Zeeland.

De woorden van Weststrate zijn niet zomaar weg te wuiven. "Anders gaat het bloed tegen het plafond" is taal die een bestuurder niet zou moeten gebruiken. Zeker niet richting een journalist die kritische vragen stelt. Bestuurders dragen een voorbeeldfunctie en de grens tussen stoerdoenerij en intimidatie is dun. Dat het waterschapsbestuur hierover in debat wil, is daarom alleszins verdedigbaar.

Prioriteit stellen

Terwijl Zeeland kampt met droogte, watertekorten en complexe keuzes over de verdeling van zoet water, lijkt de hoogste prioriteit van zes oppositiepartijen een spoedvergadering over een politieke rel die inhoudelijk niets met de kerntaken van het waterschap te maken heeft. Dat roept onvermijdelijk de vraag op of hier werkelijk sprake is van een bestuurlijke noodzaak, of van politieke timing.

Een maand wachten tot na het zomerreces verandert niets aan Weststrates woorden. Wel voorkomt het dat kostbare bestuurlijke tijd wordt besteed aan een onderwerp dat buiten de primaire verantwoordelijkheid van het waterschap ligt. De problemen waarvoor Scheldestromen staat, wachten immers ook niet tot september.

Verkiezingen op komst

Woensdag 17 maart 2027 kiezen de Zeeuwen een nieuw waterschapsbestuur. In zo'n aanloop worden politieke tegenstellingen vanzelf scherper. Een bestuurder die onder vuur ligt, biedt de oppositie een uitgelezen kans om zich te profileren. Dat is een legitiem onderdeel van de democratie, maar het maakt deze spoedaanvraag ook moeilijk los te zien van de verkiezingscampagne die langzaam op gang komt.

Het risico is dat het waterschap zich laat meeslepen in Haagse reflexen: veel aandacht voor politieke incidenten, terwijl de inhoud naar de achtergrond verdwijnt. Dat zou juist een bestuurslaag die bekendstaat om haar nuchtere, praktische aanpak moeten vermijden.

Politiek signaal

Een spoedvergadering midden in het reces lijkt vooral een politiek signaal, niet per sé een bestuurlijke noodzaak. De Zeeuw die zich zorgen maakt over droogte, verzilting en waterveiligheid zal zich waarschijnlijk afvragen waarom juist dit onderwerp niet gewoon een paar weken kan wachten.

De grootste bedreiging voor het vertrouwen in het waterschap is uiteindelijk niet één ongelukkige uitspraak, maar de indruk dat politieke profilering belangrijker wordt gevonden dan de waterproblemen waarvoor het bestuur eigenlijk is gekozen.