André Trepel op de Franse erebegraafplaats in Kapelle.

André (79) heeft zijn gesneuvelde vader nooit gekend

18 mei, 2024

door: Omroep Zeeland

KAPELLE - "I feel the enormous sacrifices these men have suffered." Toen zijn vader sneuvelde in de Tweede Wereldoorlog, zat André Trépel nog veilig in de buik van zijn moeder. Donderdagmiddag was André Trépel bij de jaarlijkse herdenking op het Franse Militair ereveld bij Kapelle.

Audio: André Trépel in gesprek met verslaggever Han Verbeem van Streekomroep De Bevelanden.

Hij is bijna 80 als hij het Franse Militair ereveld bij Kapelle oploopt. Zijn leeftijd is de reden waarom hij hier vandaag is: "Dit is de laatste kans die ik heb om hier te komen." Woensdag stond hij er ook al. Krap een uur gearriveerd vanuit zijn woonplaats in Tsjechië, was het graf van z'n vader de eerste plek waar hij naartoe wilde. Een indringend moment.

Het is vijf jaar geleden dat André hier voor het laatst was. Zijn vader Charles Trépel sneuvelde eind februari 1944 tijdens een poging om aan land te komen bij Wassenaar. Wat er precies is gebeurd die nacht, is nooit duidelijk geworden. De missie van de kleine Franse commandogroep is wél bekend. De groep, die onder bevel van Charles Trépel staat, moet onderzoeken of er op dit punt geheime agenten aan land gebracht en weer opgepikt kunnen worden.

Het niet weten wat er gebeurd is, is lastig, zegt André Trépel 80 jaar naar na dato. "Iedere keer als ik naar Wassenaar ga, probeer ik te bedenken wat er gebeurd kan zijn." Hij heeft er wel ideeën over. "Ik denk, omdat de boot niet terugkwam om ze op te halen, ze niet wisten wat er met hen zou gebeuren. Alles wat ze konden doen was terugkeren met hun dinghy naar zee en wachten. In die koude nacht."

Ook deze herdenking denkt Trépel daar weer aan, maar hij heeft ook oog voor de mannen die rond zijn vader liggen begraven. "Ik voel de enorme opofferingen van deze mannen, om de wereld te maken voor de volgende generatie en de generaties die volgen." Hij vraagt zich in één adem af of jonge mensen daar genoeg bij stilstaan. "Ik denk dat ze hier respect voor hebben, maar dat ze soms vergeten dat er mensen zijn die dingen voor je hebben gedaan, naast je ouders."

Hij is zich daar maar wat bewust van. Opgroeien zonder je vader te kennen is niet makkelijk. "Je weet niet wat er in je genen zit, hoeveel je op hem lijkt." Tegelijkertijd klinkt hij veerkrachtig. "Wat belangrijk is is dat je je eigen weg in het leven vindt, zonder vader. Veel mensen zijn wees." Hij tuurt even voor zich uit. "Dat is het verschrikkelijke aan oorlogen, ze laten zoveel mensen zonder familie."