Wethouder Yvonne Maas, het is uw eerste periode als wethouder. Hoe heeft u de lopende dossiers opgepakt?
“Je komt echt in een rijdende trein terecht. Besluiten zijn al genomen, soms ook besluiten waar je als raadslid eerder tegen hebt gestemd. Maar een democratisch genomen besluit is een democratisch genomen besluit, daar sta je als bestuurder voor. Dat hoort bij de rol. Tegelijkertijd kom je in een warm bad: ambtenaren kennen de processen, je krijgt een overdrachtsdossier en wordt goed meegenomen. En gaandeweg breng je ook je eigen accenten aan.”
Eén van de meest besproken dossiers was de uitbreiding van recreatiepark Kamperland. Hoe kijkt u daarop terug?
“Dat was absoluut een rollercoaster. Heel dynamisch en soms hectisch. De raad had in december 2021 al ingestemd met de uitbreiding. Voor ons was duidelijk: als er iets gebeurt, dan moet het een kwaliteitsslag zijn. Minder eenheden, hetzelfde aantal bedden. Meer ruimte, meer groen, betere verkeersoplossingen, een vrijliggend fietspad. En minder hectares dan oorspronkelijk het geval was.”
Er was veel discussie over de balans in toerisme.
“Ja, zeker. Bij andere trajecten, zoals de Veerse Meer-visie, hoorde je duidelijk: ‘genoeg is genoeg’. Die balans tussen leefbaarheid en recreatie is belangrijk. Bij Kampenland hebben we daarom echt gestuurd op kwaliteit boven kwantiteit. Als je het nu ziet, oogt het groen en ruim. Dat was de insteek.”
Het dossier ligt nog bij de Raad van State. Heeft u vertrouwen in een goede afronding?
“Ik denk het wel. De gemeenteraad heeft een zorgvuldig besluit genomen. Nu wachten we op duidelijkheid.”
Een ander lastig dossier is de ontwikkeling bij Kats. Wat is de stand van zaken?
“We zijn daar nog echt aan de voorkant van het proces. Er wordt gewerkt aan een visie, met stedenbouwkundige schetsen. De eigenaar van het terrein heeft de bal en is aan zet. Afhankelijk van wat hij wil, industrie of woningbouw, kan een bestemming wijzigen. We betrekken het havencomité, de dorpsraad en de gemeenteraad. Pas daarna volgen procedures, inclusief stikstofonderzoek.”
Is de oude industriële bestemming nog reëel?
“Planologisch kan het, maar een milieuvergunning moet ook passen binnen het huidige beleid en de natuurontwikkeling eromheen. Dat is niet vanzelfsprekend. Kortom: Kats zijn we voorlopig nog volop mee bezig.”
De raad gaf het college de opdracht minimaal 200 woningen te realiseren. Is dat gelukt?
“Ja. We zitten inmiddels op 249 woningen. Dat is boven de doelstelling. Neem de toekomstige Molenwijk in Colijnsplaat: 84 woningen, waarvan twee derde betaalbaar en met sociale huur. Het plan is door de raad en ligt nu ter inzage.”
Zijn er nog obstakels?
“Een natuurtoets, omdat er een wezel is gesignaleerd net buiten het gebied. Daar moeten we rekening mee houden.”
Blijft het haalbaar om aan de woningvraag te voldoen?
“We zetten er vol op in. Maar het vraagt keuzes. Voor starters hanteren we lage grondprijzen, maar dat maakt de grondexploitatie lastig sluitend. Met de nieuwe wet Versterking regie volkshuisvesting moeten we daar opnieuw met de raad over in gesprek.”
U zet bij woningbouw in op actief grondbeleid, waarbij de gemeente gronden aankoopt. Waarom?
“Omdat de gemeentegrond opraakt. Projecten in onder meer Wissenkerke en Kortgene lopen nog, maar daarna moeten we vooruitdenken. De raad heeft gevraagd om strategische gronden aan te kopen, zodat we zelf regie houden op woningbouw.”
Werkt het verbod op deeltijdbewoning?
“Ja. We hebben leegstand onderzocht: zo’n 250 adressen zijn bekeken. Sommige bewoners bleken al jaren lasten te betalen zonder formele vergunning; die hebben we alsnog verleend. Maar veel deeltijdvergunningen zijn ingetrokken. Woningen komen zo weer beschikbaar voor permanente bewoning, vaak voor starters.”
Cultuur kreeg een impuls in deze periode. Waarom vindt u dat belangrijk?
“Omdat cultuur verbindt. Kijk naar de ‘Komma van Kortgene’ van kunstenares Bianca van Duyn. Dat kunstwerk leidde zelfs tot de oprichting van een mineralenvereniging. Onze vorige kinderburgemeester was bij de onthulling en scholen zijn ermee aan de slag gegaan. Dat is precies wat je wilt: verbinding.”
Elke kern heeft nu een kunstwerk in de openbare ruimte.
“Ja, dat was een doel uit de cultuurnota. Kunst is gekoppeld aan erfgoedlijnen. Volgend jaar stelt het nieuwe college een nieuwe cultuurnota op, zodat dit verder kan worden uitgebouwd.”
Hoe kijkt u terug op de opvang van Oekraïense ontheemden?
“Heel soepel. In De Vliethoeve verblijven bijna honderd mensen. Ze werken hier, kinderen zitten op school. Kerken organiseerden gezamenlijke maaltijden. Dat brengt echt verbinding.”
De oorlog in OekraÏne duurt voort. Wat betekent dat voor de toekomst?
“We hebben afspraken lopen voor vijf jaar, maar zullen volgend jaar opnieuw moeten kijken hoe verder. Dat hangt ook af van landelijke en Europese ontwikkelingen.”
Dan de Omgevingswet. De ontwikkelingen van nieuwe ruimtelijke projecten vraagt om meer participatie. Lukt dat?
“Ja. Elk raadsvoorstel bevat nu een participatieparagraaf. We werken met een ruimtelijk protocol: is het een gemeentelijk initiatief of particulier? Hoe betrek je dorpsraden? Bij de Molenwijk zag je een mooi voorbeeld: van een kleine kring van direct omwonenden naar een bredere groep. Informeren, adviseren, participeren; stap voor stap.”
Al met al terugkijkend op de afgelopen vier jaar: wat typeert deze bestuursperiode voor u?
“Dynamiek. Grote dossiers als Kampenland, stevige woningbouwambities, aandacht voor cultuur en participatie. We hebben keuzes moeten maken, soms lastige. Maar altijd met het oog op kwaliteit, leefbaarheid en verbinding. Daar ben ik trots op.”
